
بچههای کُند، دست پرورده والدینی هستند که همیشه عجله دارند
گاه بدون آن که بدانیم به فرزندمان اضطراب و استرس وارد می کنیم و در انتها از بیقراری او متعجب می شویم:
« زود باش کار دارم»،
«زود بگو باید برم»
«بدو دیرم شده»
و...استرس را در جان کودک می نشاند.
این وظیفه والدین است که زمان را طوری تنظیم کنید که مجبور به عجله کردن نباشند.
اگر میخواهید بر خشم خود در برابر کودک مقابله کنید با چشمان فرزندتان دنیا را ببینید!!
کودکان عمدا کارهایی نمیکنند که شما ناراحت شوید بلکه دلیل کارهایشان این است که مثل بزرگسالان فکر نمیکنند. اگر اجازه دهید رفتارشان شما را بیازارد مرتب در رنج و عذاب خواهید بود.
روش درست این است که بخشی از رفتار آنها را ناشی از شرایط سنی بدانید.
یک کودک دو ساله در حال یادگیری است و وقتی بشقاب را پرت میکند میخواهد ببیند چه میشود. اگر یک بشقاب پلاستیکی به وی بدهید خواهید دید که پس از پرت کردن آن به سراغ چیز دیگری رفته و شما نیز کمتر ناراحت خواهید شد پس محیط را برایش بیخطر کنید.
وقتی خود را جای او بگذارید، محیط را آماده کرده و بسیاری از اوقات به جای عصبانی شدن میخندید.
#تربیت_فرزند

تنبیه در عرصه ارزشها صورت میگیرد نه مهارتها
مهارت مثل وقتی که فرزندتان میخواهد آب بیاورد و لیوان از دستش میافتد و میشکند، اشکالی ندارد. با حفظ آرامش، از او بخواهید در جمع و تمیز کردن آن به شما کمک کند.
ارزشها مثل وقتی که فرزندتان هنگام عصبانیت وسیلهای را میشکند یا به دیگران(با کتک یا فحاشی) آسیب وارد میکند، لازم است با عواقب رفتارش به شکل محرومیت و جبران خسارت مواجه شود. سپس در شرایط مناسب، مهارتهای مدیریت خشم و ارتباط موثر را به او آموزش دهید.

ویژگیهای تربیتی والدین از دیدگاه ائمه اطهار علیهمالسلام:
زمینه سازی:
در زمینه سازی باید به همه جنبه های کودک توجه شود هم به مسائل آموزشی هم به مسائل پرورشی.
رسول اکرم(ص) در مورد نخستین تعلیم به کودک فرمودند:
«نخستین کلمه ای که بر زبان کودک میگذارید باید کلمه لااله الا الله باشد»
البته نباید این کلمه را به لقلقه زبان به او یاد داد، بلکه باید کاری کرد که در اعماق دل و جانش نفوذ کند و به لوازم آن تن دهد و باید آثار وحدت خدا را در موجودات مختلف به او نشان داد.
یکی از جنبه های مهم روش زمینه سازی به خصوص در هفت سال اول، تأمین سلامتی بدن کودک و مراقبت از آن است.
بیماریهای مختلف در سالهای اولیه میتواند مبدأ آسیب های جدی بدنی و در پی آن روانی شود.
عدم خواب کافی، خوراک، بهداشت کودک همه به مقتضای این روش، باید مورد توجه و جبران قرار گیرد.