(کانون خانواده) دروغ بزرگترین دشمن کانون خانواده
(کانون خانواده) دروغ بزرگترین دشمن کانون خانواده

(کانون خانواده) دروغ بزرگترین دشمن کانون خانواده

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:

http://uupload.ir/files/mjme_%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1_%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D9%85_%D8%B5%D9%84%DB%8C.jpg

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله:

همان‌گونه که فرزند نباید به والدین خود بی‌احترامی کند، والدین نیز نباید به او بی‌احترامی کنند.

میزان الحکمه، جلد۱۴، صفحه۵۰۸

این بدان معنی نیست که اگر پدر و مادر احترام فرزند را رعایت نکردند، فرزند مجاز باشد که احترام آن ها را رعایت نکند، بلکه عدم رعایت احترام فرزند، باعث حق الله و حق الناس و مواخذه در قیامت خواهد شد.

Be_Sooye_Zohoor

اقتدار، قدرت و تربیت جنسی!

اقتدار، قدرت و تربیت جنسی!

بچه‌ها دو چیز در پدر و مادرشان می‌بینند:

1 توانایی‌های مادی والدین. مثلاً بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند من را بزنند اما بابا را نمی‌توانند بزنند. گربه به من می‌تواند حمله کند ولی به بابا نمی‌تواند. دست من به طاقچه نمی‌رسد ولی دست مامان می‌رسد.

در واقع تجربه‌ی زندگی از همان روزهای اول به کودک القاء می‌کند که والدین تو یکسری توانایی‌های مادی و بیرونی دارند که تو نداری و به آن‌ها نیاز داری. به این می‌گوییم «قدرت»

2 نفوذ معنویِ والدین. یعنی کسی بدون اینکه از قدرتش استفاده کند، دیگران را تابع خودش می‌کند. حتماً دیده‌اید کودک‌هایی که مادرشان را خیلی ویژه دوست دارند و از او حرف‌شنوی دارند یا مثلاً پدربزرگی که هیچ توانایی مالی و بدنی ندارد اما تا یک لیوان آب می‌خواهد، ۲۰ تا از نوه‌ها می‌دوند تا برایش آب بیاورند. به این می‌گوییم «اقتدار»

بچه‌ها ابتدا قدرت را و بعد اقتدار را در پدر و مادرشان فهم می‌کنند. کودک از ابتدا می‌فهمد که قدرت‌های فراوانی در والدینش هست که او ندارد. بعد از سه سالگی هم کم‌کم می‌فهمد والدینش اقتدارهایی نیز در بیرون دارند، مثلا دیگران جلوی پایشان بلند می‌شوند و به آن‌ها که می‌رسند خیلی گرم و با صدای بلند احوالپرسی می‌کنند یا مثلاً بچه‌ای که می‌بیند پدرش در جمعی سخنرانی می‌کند و همه نشسته‌اند و صحبت او را گوش می‌کنند، می‌فهمد پدرش دارای اقتداری است که او نیست.

در تربیتِ درست، والدین باید این دو را با هم جلو ببرند و در تعادل نگه دارند چون همیشه یک بازی الاکلنگی بین قدرت و اقتدار وجود دارد. مادری که می‌گوید اگر درس نخوانی از بستنی و خیار شور! خبری نیست، در حال استفاده از قدرتش است و اقتدارش را تضعیف کرده‌. درست است که قدرت کار را جلو می‌برد اما وقتی اقتدار والدین کم شود، کودک کم‌کم احساس بی‌پناهی می‌کند! پناه یک بچه اقتدار_والدین است نه قدرت و ثروت آن‌ها. احساس بی‌پناهی هم برای وقتی است که آن‌هایی که من برایشان احترام و آبرو قائلم یا آن‌هایی که دوست‌شان دارم را از دست بدهم! این‌ها خصوصاً در نوجوانی خودشان را نشان می‌دهند. متأسفانه امروز اقتدار والدین بسیار کم شده است.

حالا چند سوال؛

مرز بین اقتدار و قدرت چیست و چگونه باید اعمال شوند؟!

چقدر والدین مقتدری هستیم؟!

به نظر شما در تربیت جنسی به اقتدار نیاز داریم یا قدرت؟!

کودکیِ کودکِ من چطور باید طی شود که در نوجوانی برای نیازهاش به من مراجعه کند؟!

تربیت_فرزند

تبیان_رسانه_زندگی

TebyanOnline

فرزندتان را مجبور به عذرخواهی نکنید

http://uupload.ir/files/z3ts_%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%AA%D8%A7%D9%86.jpg

فرزندتان را مجبور به عذرخواهی نکنید

بیان تاسف و عذرخواهی کردن در کودکی که احساس پشیمانی ندارد، تغییری ایجاد نمی‌کند. ممکن است کودکانی که وادار به عذرخواهی کردن می‌شوند، تنها برای اجتناب از پیشامدهای بعدی این کار را انجام دهند. خیلی مهم است که بچه‌ها متوجه شوند که رفتار آنها افراد دیگر را اذیت می‌کند و با عذرخواهی تنها مشکل حل نمی‌شود.

به جای اینکه به او بگویید معذرت‌خواهی کند، به او نشان دهید که چگونه و چه زمانی باید این کار را انجام دهد. مثلا در بازی با کودک، شیوه عذرخواهی را به او بیاموزید یا به او بگویید که معذرت‌خواهی کردن به این معنی است که «من سعی کنم این کار را دوباره تکرار نکنم چون دوست ندارم ناراحتت کنم.»

به کودک‌تان کمک کنید احساس پشیمانی خود را فراتر از کلمات بیان کند. برای مثال اگر اسباب‌بازی برادرش را شکسته است، اجازه دهید از پول توجیبی خودش استفاده کند و برای او اسباب بازی جدیدی بخرد؛ این نوع جبران‌ها، به کودک می‌آموزد که چطور باید مسئولیت رفتارش را برعهده بگیرد.

تربیت_کودک

tebyanonline

کودکان با ذره‌بین، گفتار و اعمال شما را زیر نظر دارند!

http://uupload.ir/files/unmo_%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7_%D8%B0%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%DB%8C%D9%86.jpg

کودکان با ذره‌بین، گفتار و اعمال شما را زیر نظر دارند!

کودکان زیر شش سال در دنیایی برپایه احساسات قرار دارند و بعد از این سن شروع به تفکر می‌کنند. قبل از آن با احساسات خود با دنیا در تماس‌اند، به خصوص قبل از سه سالگی که تنها با تقلید از بزرگترها  شخصیت‌شان شکل می‌گیرد. هر چه ما بگوییم باور می‌کنند، پس چیزی بگویید و به آن عمل کنید که حس خوبی به آن‌ها بدهد و عزت نفس آنها را بالا ببرید .

مثلا وقتی با کسی تلفنی صحبت می‌کنید، یکی از خوبی‌های فرزند خود را با لحنی زیبا بیان کنید؛ فکر نکنید او حواسش جای دیگری است. کودک شما تمام مدت با ذره‌بین گفتار و اعمال شما را زیر نظر دارد!

این بیان غیر مستقیم به کودک حس خوبی داده و باور می‌کند که مهم است و شما دائم در فکر او هستید و حتی در هنگام صحبت با دیگران هم از او حرف می‌زنید.

تربیت_کودک

tebyanonline